Όταν η ζωή σου παρουσιάζει χίλιους λόγους για να κλαις, δείξε ότι έχεις χίλιους λόγους για να χαμογελάς…..

Ένας Γέροντας είδε ένα σκορπιό να πνίγεται και προσπάθησε να τον σώσει τραβώντας τον από το νερό. 
Μόλις τον έβγαλε,ο σκορπιός τον τσίμπησε,ο πόνος ήταν οξύς και ο Γέροντας τον άφησε μονομιάς με αποτέλεσμα ο σκορπιός να ξαναπέσει στο νερό και να κινδυνεύει να πνιγεί. Ο Γέροντας ξαναπροσπάθησε και ο σκορπιός τον τσίμπησε ξανά. 
Ένας υποτακτικός που είδε τη σκηνή πλησίασε και του είπε : Με συγχωρείτε γέροντα,αλλά δεν έχετε αντιληφθεί ότι κάθε φορά που προσπαθείτε να σώσετε το σκορπιό,αυτός σας τσιμπάει ;; 

Ο γέροντας απάντησε : Η φύση του σκορπιού είναι να τσιμπάει κι αυτό δεν θα αλλάξει. Η δική μου είναι να βοηθώ,στη συνέχεια ο Γέροντας με την βοήθεια ενός φύλλου,έβγαλε το σκορπιό απ το νερό και τον έσωσε. 
Στράφηκε κατόπιν στο μαθητή του και του είπε : Μην αλλάξεις τη φύση σου αν κάποιος σου προξενήσει πόνο απλά πάρε τα μέτρα σου επειδή οι άνθρωποι είναι μάλλον πάντα αχάριστοι στο καλό που τους γίνεται. Αλλά δεν είναι λόγος να σταματήσεις να το κάνεις,να νεκρώσεις την αγάπη που ζει μέσα σου. Κάποιος κυνηγά την ευτυχία,άλλοι τη δημιουργούν.
Να ανησυχείς περισσότερο για τη συνείδηση σου παρά για την φήμη σου. Επειδή η συνείδηση σου είναι αυτό που είσαι ενώ η φήμη σου είναι ότι σκέφτονται οι άλλοι για σένα. 
Όταν η ζωή σου παρουσιάζει χίλιους λόγους για να κλαις, δείξε ότι έχεις χίλιους λόγους για να χαμογελάς…..

ΤΡΕΛΟ-ΓΙΑΝΝΗΣ

 

Όσιος Γεώργιος ο Χοζεβίτης (8 Ιανουαρίου)

Ο Όσιος Γεώργιος γεννήθηκε στη Κωμόπολη Λεύκαρα της Κύπρου το 570 μΧ περίπου. Είχε και έναν άλλο αδελφό, μεγαλύτερό του στην ηλικία, ονόματι Ηρακλείδιο.

Έλαβαν αγωγή και ανατροφή ευσεβείας από τους καλούς γονείς τους, αλλά και γενικά από την παραδοσιακή θρησκευτικότητα του τόπου τους.

Αρκεί να σκεφθούμε ότι στον ίδιο τόπο μεγάλωσε (αρκετά χρόνια αργότερα) ο μεγάλος Άγιος και Ασκητής και Λόγιος της Κύπρου, ο Όσιος Νεόφυτος ο Έγκλειστος (+1219).

Σύντομα ο Ηρακλείδιος κατευθύνθηκε στους Αγίους Τόπους και μόναζε στα Ερημητήρια του «Καλαμώνος», όπου ο Όσιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης (+4 Μαρτ. 475) είχε συστήσει Λαύρα.

Τον αδελφό του ακολούθησε και ο Γεώργιος, αλλά, με τη συμβουλή εκείνου, εμόνασε σε παρακείμενη Μονή, την Μονή Γενεσίου της Θεοτόκου.

Αυτήν την είχε ιδρύσει το 470 μΧ ο Όσιος Ιωάννης ο Αιγύπτιος (3 Οκτ. βλ.& ΘΗΕ.6,1202) ο οποίος είχε χρηματίσει και Επίσκοπος Καισαρείας της Παλαιστίνης για λίγο διάστημα (515-520) και απεβίωσε γύρω στα 535 μΧ.

Η Μονή αυτή ευρίσκεται μέσα σε άγριο φαράγγι, ανάμεσα στα Ιεροσόλυμα και την Ιεριχώ, το φαράγγι «Αινών» (=πηγή της περιστεράς) όπου ο Τίμιος Πρόδρομος απεσύρθη μετά τα Θεοφάνεια (Ιω.γ’23).

Επίσης κατά την παράδοση εκεί είχε καταφύγει και ο Προφ.Ηλίας κατά την ξηρασία των 3,5 ετών (Γ’Βας.ιζ’3).

Εκεί ο Όσιος Γεώργιος διέπρεψε τόσο πολύ, ώστε πλείστοι μοναχοί ελκύσθησαν και επάνδρωσαν την Μονή, αλλά και το ίδιο το όνομα της Μονής επεγράφη στο δικό του όνομα: «του Αγίου Γεωργίου του Χοζεβά».

Επίσης, και πολλά θαύματα επεδαψίλευσε ο Θεός στους εν πίστει προσκυνητές.

Ο Όσιος Γεώργιος ηγουμένευε κατά την Περσικήν επιδρομήν του 614 μΧ, την οποία και προεφήτευσε, συνελήφθη και αιχμάλωτος των κατακτητών, αλλά κατ’ οοικονομίαν Θεού δεν εθανατώθη από αυτούς, και έτσι επέστρεψε και ανοικοδόμησε την Μονήν.

Η πληθύς των Οσιομαρτύρων εκείνης της περιστάσεως εορτάζει στις 8 Ιανουαρίου (ακολουθούντες την μνήμην του). Εκοιμήθη σε βαθύ γήρας γύρω στα 668 μΧ.

Μετά από όχι πολλά χρόνια, με τις επιδρομές των Αράβων, φάνηκαν τα πρώτα σημάδια του Διωγμού εναντίον των Ι.Εικόνων.

Έτσι κάποιοι μοναχοί της Μονής Χοζεβά πήραν την Εικόνα της Παναγίας και ταξίδεψαν προς Κύπρο και στη συνέχεια προς Αμοργό, όπου ανήγειραν μέσα σε βράχο, κατά το πρότυπο της πρώτης Μονής, την Παναγία την Χοζοβιώτισσα.

Η μητροπολιτική Μονή πέρασε ποικίλες περιπέτειες, αλλά το 1878 αναδιοργανώθηκε από τον Ιερομόναχο Καλλίνικο.

Και το 1960 ανέδειξε έναν νέο Όσιο, τον Όσιο Ιωάννη τον Ρουμάνο, (5 Αυγ) του οποίου το ιερό λείψανο διασώζεται αδιάφθορο εκεί.

Εννοείται, ότι στην πατρίδα του, τα Λεύκαρα Κύπρου, τελείται ιδιαίτερη Πανήγυρη, αποθησαυρίζεται δε εκεί και τεμάχιο των ι.λειψάνων του.

Το θάνατο του Αγίου Γεωργίου έχει περιγράψει ο υποτακτικός του Αντώνιος. Ξαπλωμένος στο νεκροκρέβατό του, ο Άγιος Γεώργιος έστειλε έναν από τους αδελφούς στον Αντώνιο, μηνώντας του να πάει κοντά του για να τον αποχαιρετίσει. Ο Αντώνιος που τότε ήταν κάτω από την υπακοή να δέχεται προσκυνητές στο αρχονταρίκι, ένιωσε πολύ θλίψη που δεν μπορούσε να φύγει και ν’ αποχαιρετήσει τον αββά του. ‘Όμως, ο Άγιος Γεώργιος, έχοντας μάθει από τον αγγελιοφόρο ότι ο Αντώνιος εκτελούσε υπακοή, υποσχέθηκε να τον περιμένει. Πράγματι, όταν ο Αντώνιος έσπευσε τα μεσάνυχτα στον ετοιμοθάνατο αββά, αυτός ήταν ακόμα ζωντανός. Ο Άγιος αποχαιρέτησε τον αγαπημένο υποτακτικό του, στη συνέχεια στράφηκε προς τα ανατολικά, και είπε τρεις φορές: «αποδήμησε, ω ψυχή μου, τώρα εν Κυρίω, αποδήμησε» – και πέθανε ειρηνικά.

Η μνήμη του Αγίου Γεωργίου του Χοζεβίτη εορτάζεται στις 8 Ιανουαρίου.

Σύγχρονο θαύμα Αγίου Γεωργίου Χοζεβίτου

Αξίζει να αναφέρουμε και ένα πρόσφατο «σημείο», του Οσίου Γεωργίου του Χοζεβίτου, που συνέβη στην Ελλάδα το 1980.

Μια οικογένεια από την Αθήνα παραθέριζε στο Λεωνίδιο της Πελοποννήσου. Ήταν Αύγουστος. Η μητέρα βλέπει στο όνειρό της μια νύχτα ένα σεβάσμιο ρασοφόρο, που της είπε: «Αύριο, θα κινδυνέψουν τα παιδιά σου, αλλά θα τα σώσω εγώ. Είναι ο Γεώργιος του Χοζεβά. Μη φοβηθείς».

Η γυναίκα δεν του έδωσε ιδιαίτερη σημασία.

Την επομένη μέρα, ως συνήθως, πήγαν στην θάλασσα. Ο καιρός ήταν πολύ καλός.

Τα παιδιά (αγόρι και κορίτσι 7 με 10 ετών) ενοικίασαν ένα θαλάσσιο ποδήλατο και άρχισαν να κόβουν βόλτες στην θάλασσα, σε μικρή απόσταση από την στεριά, όπου και άλλοι παραθεριστές ελούοντο.

Ξαφνικά, πιάνει ένα φοβερό μπουρίνι. Αγρίεψε η θάλασσα. Οι λουόμενοι βγήκαν γρήγορα έξω. Τα παιδιά με το θαλάσσιο ποδήλατο μάταια προσπαθούσαν να το «πηδαλιουχήσουν» προς τα έξω. Η θάλασσα τα τραβούσε στα ανοιχτά!..

Φωνές και οδυρμοί και αγωνίς στον κόσμο. Έβλεπαν, μα δεν μπορούσαν να βοηθήσουν.

Και το θαλάσσιο ποδήλατο (μια σχεδία είναι, ως γνωστόν) όλο και ξεμάκραινε, μέχρι που χάθηκε από τα μάτια τους.

Μετά από 5 ή 6 ώρες όμως, που πέρασε το μπουρίνι, το ευτελές εκείνο πλεούμενο άρχισε να γυρίζει. Τα παιδιά εξαντλημένα από την πολύωρη περιπέτεια και φοβισμένα..

Η θάλασσα τα έβγαζε μόνη της προς τα έξω. Ο κόσμος τα υποδέχθηκε με άπειρη χαρά και ευγνωμοσύνη στον Θεό.

Για αρκετά χρόνοια κατόπιν, η οικογένεια τελούσε ευγνώμονα Λειτουργία στη γιορτή του Οσ.Γεωργίου του Χοζεβίτου.

Την μία από αυτήν την ετέλεσε γνωστός μου Εφημέριος στον Αγ.Αρτέμιο οδού Φιλολάου το 1995, ο οποίος και μου διηγήθηκε το περιστατικό.

Σήμερα τα παιδιά πρέπει να είναι γύρω στα 40 ετών.

Το κερί – Η προφητεία του Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ που επαληθεύτηκε

Σ’ ένα μυστικό σεντούκι, ανάμεσα σε διάφορα πράγματα του οσίου Σεραφείμ, φυλασσόταν προσεκτικά από τις μοναχές ένα μικρό κεράκι.

Όταν η μητερούλα Φρόσια έβγαζε τα κειμήλια, για να μπορέσουν να τα προσκυνήσουν οι προσκυνητές, το κεράκι συνήθως ήταν κάπου στην άκρη και κανείς δεν το παρατηρούσε. Κάποτε ρώτησα τη μητερούλα, τι ήταν αυτό το ιδιαίτερο κεράκι. Εκείνη μου διηγήθηκε αυτή την ιστορία.

Το κεράκι αυτό φυλάσσεται από τις αδελφές ήδη από την εποχή του οσίου.. Τους το έδωσε πριν τον θάνατό του και είπε: «Μία από σας μ’ αυτό το κερί θα υποδεχτεί το σώμα μου, θα το φέρουν ν’ αναπαυθεί στο Ντιβέγιεβο. Γιατί εγώ με τα λείψανά μου δε θα είμαι στο Σάρωφ, αλλά θα μετακινηθώ σ’ εσάς στο Ντιβέγιεβο».

Μετά την κοίμησή του, το 1833, ο όσιος ετάφη στη μονή Σάρωφ. Εκεί άρχισε η τιμή του, εκεί έτρεχαν χιλιάδες προσκυνητών απ’ όλη τη Ρωσία. Το 1903 έγινε η κατάταξη του οσίου Σεραφείμ στον χορό των αγίων και τοποθέτησαν τα λείψανά του στο Σάρωφ, στον ναό της Αγίας Τριάδος, σε μεγαλοπρεπή λάρνακα. Οι ορθόδοξοι είχαν ακούσει φυσικά τις προφητείες του αγίου Σεραφείμ ότι θα μεταφερθούν τα λείψανά του στο Ντιβέγιεβο, αλλά αυτό φαινόταν τόσο ακατανόητο, ιδιαίτερα μετά την επανάσταση, όταν τα λείψανα θεωρούνταν ότι είχαν καταστραφεί, ώστε ήταν πιο βολικό το να θεωρούν τις προφητείες καθαρά συμβολικές.

Ακόμη η μητερούλα Φρόσια διηγήθηκε ότι το 1927, την παραμονή του κλεισίματος της μονής Ντιβέγιεβο, η σαλη Μαρία Ιβάνοβνα, που ζούσε εκεί, συγκέντρωσε για τελευταία φορά τις αδελφές του Ντιβέγιεβο και άναψε μπροστά τους το αγαπητό κερί, που είχε αφήσει ο όσιος. Μετά προείπε ότι η τελευταία από τις παρευρισκόμενες που θα παρέμενε ζωντανή, ως εκπρόσωπος όλων των μοναχών, όσων κοιμήθηκαν, βασανίστηκαν, σκοτώθηκαν, αλλά παρέμειναν πιστές στον Κύριο και Θεό, θα υποδεχόταν στο Ντιβέγιεβο τα λείψανα του οσίου Σεραφείμ με αυτό το ίδιο κερί.

 

Όταν η μητερούλα Φρόσια μού διηγήθηκε αυτή την ιστορία ήταν ζωντανές. Ίσως, δέκα αδελφές του Ντιβέγιεβο. Χρόνο με τον χρόνο έμεναν όλο και λιγότερες. Όμως όσες έμεναν πίστευαν με ευλάβεια στην εκπλήρωση της προφητείας. Τελικά, από τις σχεδόν χίλιες αδελφές, που ζούσαν στο Ντιβέγιεβο πριν την επανάσταση, η μητερούλα Φρόσια έμεινε μόνη.

Το 1990 βρέθηκαν στο Λένινγκραντ τα λείψανα του οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ, που θεωρούνταν χαμένα για πάντα. Μετά από ένα χρόνο με μεγάλη επισημότητα, με λιτανεία δια μέσου όλης της Ρωσίας, τα ιερά λείψανα μεταφέρθηκαν στο Ντιβέγιεβο επειδή στο Σάρωφ τότε δεν υπήρχε καμιά εκκλησία που να λειτουργεί, ενώ το Ντιβέγιεβο ήταν ήδη σε φάση ανασυγκρότησης.

Όταν οι αρχιερείς με επικεφαλής τον πατριάρχη Αλέξιο, με συρροή χιλιάδων και χιλιάδων ανθρώπων, υπό την ψαλμωδία των χορών, εισήγαγαν τα λείψανα του οσίου Σεραφείμ στον ναό του Ντιβέγιεβο, στις πόρτες στεκόταν η δόκιμη Φρόσια, η μεγαλόσχημη μοναχή Μαργαρίτα, ντυμένη με την πλήρη μοναχική ενδυμασία και κρατούσε στα χέρια το αναμμένο κερί.

Η μητερούλα εκοιμήθη στις 9 Φεβρουαρίου 1997, την ημέρα της μνήμης των νεομαρτύρων και ομολογητών της Ρωσίας. Ήταν και η ίδια ομολογήτρια και νεομάρτυς. Όπως και ο πατήρ Ιωάννης (Κρεστιάνκιν), ο οποίος επίσης πέθανε στην ίδια εορτή, εννιά χρόνια μετά.

Πηγή: Σχεδόνάγιοι (π. Τύχων Σεβκούνωφ)

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΑΦΗΓΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗ ΡΩΣΙΑ ΤΟΥ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ. Εκδόσεις Εν πλω.

 

 

Πρόγραμμα Ακολουθιών και Λειτουργιών

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ 2019

ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ

31/12 Δευτέρα βράδυ 9:00-12:15, Αγρυπνία Πρωτοχρονιάς

2/1 Τετάρτη βράδυ 8-10:30, Σεραφείμ Σάρωφ, Εφραίμ, Θωμαΐδος

4/1 Παρασκευή βράδυ 7:30-11:30, Μεγάλες Ώρες, Εσπερινός, Όρθρος, Θεία Λειτουργία, ΜΕΓΑΣ ΑΓΙΑΣΜΟΣ

5/1 Σάββατο 8π.μ. – 6μ.μ, Αγιασμός Σπιτιών

6/1 ΚΥΡΙΑΚΗ πρωί 7-11, ΑΓΙΑ ΘΕΟΦΑΝΕΙΑ

7/1 Δευτέρα πρωί 7-10:00, θ. Λειτουργία, Τιμίου Προδρόμου

9/1 Τετάρτη βράδυ 8-10:30, Γεωργίου Χοζεβίτου, Γρηγορίου Νύσσης

11/1 Παρασκευή βράδυ 7-8, Μάθημα Βυζαντινής Μουσικής

11/1 Παρασκευή βράδυ 8-11, Θεοδοσίου κοινοβιάρχου, Τατιανής

13/1 ΚΥΡΙΑΚΗ πρωί 7-10:30, Όρθρος – θεία Λειτουργία

14/1 Δευτέρα βράδυ 8-10:30, Ιωάννη Καλυβίτου, Παύλου Θηβαίου

16/1 Τετάρτη βράδυ 8-11, Μεγ. Αντωνίου, Αγ. Γεωργίου Ιωαννίνων

18/1 Παρασκευή 7-8μ.μ, Μάθημα Βυζαντινής Μουσικής

18/1 Παρασκευή βράδυ 8-11, Μ.Αθανασίου, Κυρίλλου, Αρσενίου Κερ

20/1 ΚΥΡΙΑΚΗ πρωί 7-10:30, Όρθρος – θ. Λειτουργία, Αγ. Ευθυμίου

21/1 Δευτέρα βράδυ 8-11, Μαξίμου Ομολογ., Τιμοθέου, Αναστασίου

23/1 Τετάρτη βράδυ 8-10:30, οσίας Ξένης, Νεοφύτου Έγκλειστου

25/1 Παρασκευή 7-8μ.μ, Μάθημα Βυζαντινής Μουσικής

25/1 Παρασκευή 8-11μ.μ, Γρηγορίου Θεολόγου, Ξενοφώντος&Μαρίας

26/1 Σάββατο βράδυ, Εσπερινός 7-8, Ομιλία 8:00 – 9:30

27/1 ΚΥΡΙΑΚΗ πρωί 7-10:30, θ. Λειτουργία, Αγ. Ιωάννου Χρυσοστ.

28/1 Δευτέρα βράδυ 8-10:30, Εφραίμ Σύρου, Ανακ. λειψ. Αγ.Ιγνατίου

30/1 Τετάρτη πρωί 7-10:00, θ. Λειτουργία, Τριών Ιεραρχών